พลังงานทดแทนกับไบโอดีเซล

        เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้มีการใช้น้ำมันพืชเป็นเชื้อเพลิง โดยประเทศแอฟริกาใต้ได้นำน้ำมันพืชมาใช้กับเครื่องยนต์ แต่เนื่องจากในช่วงเวลานั้นน้ำมันปิโตรเลียมหาง่ายและราคาถูก ไบโอดีเซลจึงไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร จนกระทั่ง พ.ศ. 2514 ได้เกิดวิฤกตการณ์น้ำมัน หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชนของกลุ่มประเทศผู้ใช้น้ำมันจึงได้ทำการวิจัยและพัฒนาน้ำมันพืชเพื่อใช้ทดแทนน้ำมันดีเซลและประสบผลสำเร็จในการผลิตเชิงพาณิชย์ (พิศมัย เจนวนิชปัญจกุล, 2544)  การนำน้ำมันจากพืชมาใช้เป็นน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องยนต์ดีเซลมี 3 รูปแบบ ดังนี้
1. น้ำมันพืชกลั่นบริสุทธิ์
      ได้จากการนำน้ำมันพืชดิบ เช่น น้ำมันปาล์มดิบ น้ำมันมะพร้าวดิบ  มาผ่านกระบวนการทำให้บริสุทธิ์ ด้วยวิธีทางกายภาพ (physical refining)   หรือที่เรียกว่า การกลั่นให้บริสุทธิ์โดยการกำจัดยางเหนียว การฟอกสี การกลั่น และการกรอง ซึ่งทำให้ได้น้ำมันพืชที่บริสุทธิ์ เช่น น้ำมันปาล์มบริสุทธิ์ และน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์  ได้มีการนำน้ำมันปาล์มกลั่นบริสุทธิ์ (100 เปอร์เซ็นต์) มาใช้กับรถยนต์เครื่องยนต์ดีเซลของกองงานส่วนพระองค์ที่ พระราชวังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
2. น้ำมันพืชผสมน้ำมันดีเซลหรือน้ำมันก๊าด
      ได้จากการนำน้ำมันพืชดิบ หรือน้ำมันพืชบริสุทธิ์ (เป็นน้ำมันพืชดิบที่ผ่านการกลั่นให้บริสุทธิ์) มาผสมกับน้ำมันดีเซล หรือน้ำมันก๊าดในอัตราส่วนที่เหมาะสมเพื่อลดความหนืดของน้ำมัน โดยน้ำมันที่ได้มีคุณสมบัติใกล้เคียงกับน้ำมันดีเซลเช่น ดีเซลมะพร้าว (coconut diesel) ซึ่งได้จากน้ำมันมะพร้าวผสมน้ำมันดีเซลและน้ำมันก๊าด ซึ่งเป็นภูมิปัญญาของชาวบ้านอำเภอทับสะแก จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ส่วนดีเซลปาล์มบริสุทธิ์ (refined palm diesel) ผลิตได้จากน้ำมันปาล์มบริสุทธิ์ผสมกับน้ำมันดีเซล ในสัดส่วนน้ำมันปาล์มบริสุทธิ์ไม่เกินร้อยละ 10 โดยปริมาตร โดยบริษัท ปตท.  เป็นผู้ทำการ วิจัยพัฒนาให้มีคุณสมบัติเหมือนกับน้ำมันดีเซลตามข้อกำหนดของกระทรวงพาณิชย์ สามารถนำไปใช้เป็นน้ำมันเชื้อเพลิงในเครื่องยนต์ดีเซลได้โดยไม่ส่งผลกระทบต่อเครื่องยนต์
 3. ไบโอดีเซลเอสเตอร์
        เป็นไบโอดีเซลตามความหมายสากล ผลิตโดยกระบวนการทางเคมี tranesterification โดยนำน้ำมันจากพืช หรือไขมันสัตว์ หรือน้ำมันประกอบอาหารที่ใช้แล้ว มาผสมกับเมทานอลหรือเอทานอล และมีการเติมสารเร่งปฏิกิริยา ที่นิยมใช้กันคือ ด่าง  (โซเดียมไฮดรอกไซด์ หรือโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์)    ซึ่งทำให้ได้สารเอสเตอร์ได้แก่ เมทิลเอสเตอร์หรือเอทิลเอสเตอร์ (ขึ้นกับชนิดของแอลกอฮอล์ที่ใช้)   สามารถนำไปใช้เป็นไบโอดีเซลได้ (ภาพที่ 1)   และในปฏิกิริยาดังกล่าวนี้ยังได้สารกลีเซอรอลเป็นผลพลอยได้ สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมผลิตสบู่ เครื่องสำอาง และผงซักฟอก เป็นต้น ไบโอดีเซลชนิดนี้สามารถนำไปใช้ทดแทนน้ำมันดีเซลได้โดยไม่ต้องมีการปรับแต่งเครื่องยนต์ เนื่องจากมีคุณสมบัติใกล้เคียงกับน้ำมันดีเซลมากที่สุด มีการเผาไหม้สมบูรณ์มากกว่าน้ำมันดีเซล จึงทำให้เกิดแก๊สคาร์บอนมอนอกไซด์  เขม่าควันดำ  ไฮโดรคาร์บอนและกำมะถันในปริมาณที่ต่ำกว่าไอเสียจากเครื่องยนต์ที่ใช้น้ำมันดีเซล